ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
53
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
است : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها « 20 » . ( 61607 - 61600 ) يازدهم : اوست كه در توبه را بر روى بندهاش باز گشوده است ، آنجا كه فرموده است : غافِرِ الذَّنْبِ وَقابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقابِ ذِي الطَّوْلِ « 21 » ، وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَيَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ « 22 » . همچنين در طلب بخشش ورضا را به روى أو باز كرده است ، چون پس از بازگشت بنده به أو فرمان داده است وراهنمايى به رضا وخوشنودى خود فرموده است . ( 61654 - 61608 ) دوازدهم : هر گاه خدا را بخواند ، ندايش را مىشنود ، به دليل اين آية مباركه : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ « 23 » وهر گاه با أو راز ونياز كند ، از راز أو آگاه است ، به دليل آيهء : وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ « 24 » پس نيازمندى خود را بر أو عرضه كند چه مخفيانه وچه آشكارا ، واز أو در كارها كمك بطلبد . وآنچه از گرفتاريها ومشكلات در دل دارد ، سفرهء دل را باز كند واز أو رفع گرفتاريهاى خود را درخواست نمايد ، تا از گنجهاى رحمت خود آنچه را كه جز أو كسى توان دادن آنها را ندارد ، مانند فزونى عمر وتندرستى وگشايش روزيها ، به وى مرحمت كند . ( 61676 - 61655 ) سيزدهم : با دادن اجازهء درخواست وپرسش از أو ، كليد گنجهاى نعمت خود را در اختيار أو قرار داده است . لفظ مفاتيح ( كليدها ) را استعاره آورده
--> ( 20 ) سوره انعام ( 6 ) آية ( 160 ) يعنى : هر كس كار نيكو انجام دهد ، أو را ده برابر پاداش خواهد بود ، وهر كس كار بد كند ، جز به اندازهء همان كار بد مجازات نگردد . ( 21 ) سوره مؤمن ( 40 ) آية ( 3 ) يعنى : خدايى كه بخشندهء گناه وپذيرندهء توبهء بندگان وصاحب رحمت ونعمت است . ( 22 ) سوره شورى ( 42 ) آية ( 25 ) يعنى : اوست خدايى كه توبهء بندگانش را مىپذيرد واز گناهانشان مىگذرد . ( 23 ) سوره إبراهيم ( 14 ) آية ( 39 ) يعنى : به راستى كه پروردگار من شنونده دعاست . ( 24 ) سوره طه ( 20 ) آية ( 7 ) يعنى : أو نهان ومخفىترين أمور جهان را مىداند .